Patroni szkoły

 

       Czesław Duda

    Urodzony 24 VII 1920 roku w Radlinie. Syn powstańca śląskiego.W latach 1932-1935 był uczniem Gimnazjum Państwowego w Rybniku. Z powodu bardzo ciężkich warunków materialnych musiał przerwać naukę. Podjął pracę jako pracownik fizyczny w kopalni w charakterze ładowacza, a później praktykanta górniczego. Zarobiwszy trochę pieniędzy wstąpił do Szkoły Górniczej w Katowicach, niestety wybuch wojny nie pozwolił mu jej ukończyć. Od 10 roku życia Czesław był gorliwym harcerzem i zastępowym "Lisów" w IX DH im. Tadeusza Kościuszki w Chwałowicach. W czasie wojny od razu stanął do akcjipodziemnej, był członkiem Szarych Szeregów. Za wszelką cenę starał się przedostać na Zachód, aby tam wstąpić do Armii Polskiej. Aresztowany na podstawie denuncjacji
1 V 1940 roku. Został osadzony w obozie koncentracyjnym Mautchausen - Gusen, gdzie zginął 27 XI 1941 roku.

 

Henryk Hoła

     Był synem górnika z Chwałowic. Urodził się 28 I 1918 r.W ciągu ośmioletniego pobytu w gimnazjum w latach
1930-38 uchodził za jednego z najzdolniejszych uczniów. Jego prawy charakter i społeczne cnoty ceniono już wówczas, czego dowodem może być między innymi powszechna przyjaźń orazczterokrotny wybór na wójta klasy.
 W roku 1937/38 piastuje stanowisko stanowisko marszałka sejmu szkolnego. Jest czynnym członkiem zarządu Spóldzielni Szkolnej "Przyszłość". Razem z prof. Arcikiewiczem oraz kolegami doprowadza do jej rozkwitu. Należy również do pierwszych sportowców w szkole. Aby zarobić na przyszłe studia podejmuje pracęzarobkową w sklepie spółdzielczym w Rybniku jako księgowy, nie zaniedbując nauki w szkole. Jako harcerz IX DH w Chwałowicach jest przykładem wcielania w życie szczytnych zasad tego ruchu. Po egzaminie dojrzałości w maju 1938 roku został powołany do służby wojskowej. Ukończył Szkołę Podchorążych w Katowicach. W dniu wybuchu wojny w stopniu sierżanta rusza na front. Walczy w słynnej bitwie pod Mikołowem. Wraz ze swym pułkiem przemierzył szmat kraju. poległ pod Janowem Podlaskim śmiercią bohatera 18 IX 1939 roku.

           

Paweł Kożdoń

    Urodzony 12 VII 1924 roku. Działał w IX DH imienia Tadeusza Kościuszki w Chwałowicach. Uczestnik Pogotowia
Wojennego Harcerzy. Był członkiem Szarych Szeregów, Polskiej Organizacji Powstańczej, Armii Krajowej. Aresztowany i osadzony w więzieniu w Katowicach, 25 VI 1943 roku przewieziony do obozu w Oświęcimiu (nr 130970). Po ucieczce z Oświęcimia 29 VIII 1944 roku szukał schronienia u rodziny w powiecie pszczyńskim,
kontynuował działalność w konspiracji. W trakcie akcji partyzanckiej na SA - mana Szewczyka 12 XII 1944 roku w Chwałowicach został śmiertelnie postrzelony.

 

Bronisław Pukowiec

     Urodzony 27 IX 1913 roku. Uczeń rybnickiego gimnazjum, które ukończył w 1931 roku. Po maturze, aby zdobyć fundusze na dalsze studia pracował przez dwa lata na kopalni Donnersmarck w Chwałowicach. Wstąpił na Uniwersytet Jagielloński i w 1937 r. zdobył tytuł magistra filozofii. Po studiach pracował naukowo jako asystent prof. Stanisława Kutrzeby i napisał pracę doktorską z historii poświęconą dziejom Chwałowic w 1939 roku. Wybuch wojny przerwał 
mu formalne uzyskanie doktoratu. W chwili wybuchu wojny wprost z ćwiczeń wojskowych wyrusza na front.
W czasie kampanii wrześniowej dostaje się do niewoli, z której ucieka. Po ucieczce przebywa u teściów w Brzezince, gdzie spotykają się trzej bracia i podejmują pracę w konspiracji, rozpowszechniając pisemka, rysując mapy orientacyjne, udzielając informacji o ruchach wojsk niemieckich,obsłudze radiostacji wojskowych. Bronisław najpierw pracuje w Urzędzie Pośrednictwa Pracy, a pod koniec 1940 r. dostaje pracę na poczcie w Sosnowcu, gdzie zostaje inspektorem pomimo, że jest Polakiem. Pracuje z dużym pożytkiem dla wywiadu antyniemieckiego. W parę dni po ścięciu Józefa zostaje zdradzony przez porucznika z Janowa i osadzony w więzieniu w Mysłowicach. 25 I 1943 r. został przewieziony do obozu w Oświęcimiu i wraz z 72 innymi więźniami został rozstrzelany.

           

Józef Pukowiec

     Urodził się 14 IX 1904 roku. Absolwent Seminarium Nauczycielskiego w Pszczynie. Od 1925 roku należy do ZHP.Obejmuje w Chwałowicach funkcję drużynowego IX DH im.Tadeusza Kościuszki, a następnie funkcję komendanta Hufca Harcerzy w Rybniku, członka komendy Chorągwi Harcerzyw Katowicach. Był niezwykle aktywnym i pracowitym nauczycielem i harcerzem. Za poczucie humoru był uwielbiany przez młodzież. Jako
hufcowy rybnicki doprowadził ten hufiec do rozkwitu. W Komendzie Chorągwi Śląskiej kierował pracą wydziału kształcenia starszyzny. W razie wybuchu wojny miał objąć funkcję komendanta chorągwi. W czasie II wojny 
światowej organizuje ruch oporu w Rybniku, nawiązuje kontakt z kierownictwem "Ku Wolności" w Katowicach,
w 1939 roku organizuje POW, która w 1940 roku obejmuje cały powiat rybnicki, zakłada harcerską grupę konspiracyjną "Birkuty". Wszedł w skład sztabu okręgowego SZP jako szef informacji i propagandy redaguje tajne pisma. W grudniu 1940 roku został aresztowany i osadzony w więzieniu w Katowicach, gdzie przebywał do 18 VIII 1942 roku. Przewieziony do obozu w Oświęcimiu został osadzony w bloku XIV. Wyrok skazujący na śmierć zapadł
gdzieś około VII 1942 roku w Bytomiu. W sierpniu 1942 roku został zgilotynowany w więzieniu w Katowicach. Przed śmiercią powiedział: "Gubicie Polaków, ale ich nie wytępicie". Zmarł mając 38 lat 16 VIII 1942 roku.

                                  

Anna Stefek

         Urodzona 23 VII 1919 roku w Dąbrowie koło Karwiny (Czechy). Była córką sztygara górniczego, wyrzuconego
z pracy na kopalni Donnersmarck. Ukończyła średnią Szkołę Muzyczną w Rybniku. Przyboczna DH imienia Królowej 
Jadwigi w Chwałowicach. Uczestniczka Pogotowia Harcerek w 1939 roku, pełniła służbę na linii frontowej pod Rybnikiem, gdzie udała się wraz z całą swoją drużyną. W 1939 roku wyrzucona wraz z rodzicami z mieszkania przeprowadziła się do Marklowic Cieszyńskich udostępniając swoje mieszkanie ukrywającym się. Była członkiem Szarych Szeregów, Polskiej Organizacji Państwowej, Związku Walki Zbrojnej, była łączniczką, kolporterką, współredaktorką "Zrywu". Jedny z wielu powierzonych jej zadań było nawiązywanie łączności z Generalną Gubernią
i sąsiednimi placówkami podziemia. Została aresztowana 10 IV 1941 roku wraz z rodziną. 18 XII 1942 roku
została przewieziona do obozu koncentracyjnego w Oświęcimiu (nr 227673), gdzie została stracona 25 X 1943 roku na mocy wyroku sądu doraźnego w Katowicach. Była żoną Alfreda Tkocza.


 
Alfred Tkocz

    Urodzony 27 V 1914 roku w Chwałowicach. Uczył się w Seminarium Nauczycielskim w Pszczynie, gdzie pełnił 
funkcję przybocznego tamtejszej "Błękitnej Piątki" - drużyny żeglarskiej. Pracował na kopalni Donnersmarck. W 1932 roku założył i prowadził drużynę żeglarską w Chwałowicach, pierwszą tego typu na ziemi rybnickiej. Kajakiem przepłynął Polskę, za co otrzymał dyplom. 1 IX 1939 roku wykradł z kopalni listę powstańców
slaskich. Od 1939 roku pełnił funkcję kierownika Kręgu Starszoharcerskiego.Całą okupację aż do chwili aresztowania ukrywał się. W czasie okupacji był współredaktorem pisma "Zryw", którego pierwszy numer wyszedł 17 III 1940 r.
Objął stanowisko dowódcy plutonu ZWZ pseudonim "Gruszka". Był szefem łączności w Inspektoracie Rybnickim AK w stopniu kapitana, miał utrzymywać łączność między komendą obwodową a Cieszynem i Raciborzem. Jego zastępcą był Emil Wita pseudonim "Dorada". 8 II 1944 roku wpadł w ręce żandarmów w Pawłowicach, gdy jechał ze swym dowódcą Leonem Stajerem do Strumienia na punkt kontaktowy. Stajerowi udało się uciec, Alfred trafił do obozu w Oświęcimiu, gdzie wcześniej zesłano jego żonę Annę Stefek. Planował uwolnić swą żonę, ale rozpoznał
go esesman z Chwałowic i został przeniesiony do robót podziemnych koło Bremen. Zginął przy rozminowywaniu portu pod koniec wojny.

                                                  
Jadwiga Tkocz

      Urodzona 9 X 1922 roku w Chwałowicach. Harcerka DH imienia Królowej Jadwigi w Chwałowicach. Należała
do Szarych Szeregów, SZP - POP, ZWZ - AK. W konspiracji zajmowała się nasłuchem radiowym, drukiem tajnej gazetki "Zryw", kolportażem prasy podziemnej i ulotek. Ukrywała w rodzinnym domu partyzantów oraz inne osoby ścigane przez Niemców. Zginęła w październiku 1944 roku ( 13 I 1945 roku) w Ravensbrück.

                  

Ryszard Tkocz

       Urodził się 18 VIII 1916 roku w Chwałowicach. Z zawodu stolarz. Wraz z bratem Alfredem zabezpieczał
bibliotekę Towarzystwa Czytelni Ludowych. W stopniu sierżanta dowodził Chwałowickim plutonem AK. Aresztowany przez Schupo 13 VII 1944 roku idąc na szpicy oddziału ze Świerklan do Żor na akcję w Roju. Został osadzony w obozie w Oświęcimiu. Powieszony publicznie 22 IX 1944 roku w Tychach z siedmioma innymi Polakami dla zastraszenia mieszkańców, po akcji partyzanckiej ( dokumenty jego śmierci znaleziono po wojnie w urzędzie gminnym).